Robur LO 3000 (1989)

Firma VEB Robur Werke Zittau, która otrzymała tą nazwę w 1957 r., wcześniej znana była jako Phänomen-Werke Gustav Hiller AG. Powstała w końcu XIX w. w Zittau (Żytawa) i na początku swej działalności produkowala rowery, motocykle oraz trójkołowce Phänomobil. Już przed I wojną światową w ofercie firmy znalazły się samochody. W latach 30. powstają ciężarówki Granit 25 oraz 30 (o ladowności odpowiednio 1,5 i 2,5t), a następnie jedno z najsłynniejszych i naliczniej wytwarzanych aut tej firmy – Phänomen Granit 1500A (Granit 27, ładowość 1,5t), używane powszechnie w armii niemieckiej. Po zakończeniu II wojny światowej zakłady znalazły się w radzieckiej strefie okupacyjnej. Po wojennych zniszczeniach, ponowne otwarcie następuje po znacjonalizowaniu firmy w 1946 r. po nową nazwą VEB Kraftfahrzeugwerk Phänomen Zittau, aby po powstaniu Niemieckiej Republiki Demokratycznej, stać się ostatecznie VEB Robur Werke Zittau w 1957 r. Powojenna produkcja rozpoczęla się od przywrócenia na linie udanego modelu Granit 27, w zmodernizowanej wersji dwutonowej nazwanej Granat, z wieloma typami zabudowy nadwozi: ze skrzynią ładunkową, izotermą, sanitarką itd. W 1961 r. na targach w Lipsku fabryka prezentuje zupełnie nowy, nowoczesny samochód ciężarowy – Robur LO 2500 o ładowności 2,5t i napędzany benzynowym silnikiem chłodzonym powietrzem o pojemności skokowej 3345cm3 i mocy 70 KM. Trafia do masowej produkcji seryjnej, obejmującej ciężarówki z różnymi silnikami i przeznaczonych do różnych zastosowań, w tym do transportu pasażerów. Robury są też przez cały czas modyfikowane, co sprawia, że w 1973 r. na linie produkcyjne wchodzi model Robur LO 3000 o ładowności 3t w wersji napędzanej na tylną oś oraz jego terenowa odmiana 4×4 – Robur LO 2002A. Nowy Robur w wersji szosowej staje się podstawą do budowy autobusu – wersji LO 3000FR2 M/B21 przeznaczonej do przewozu 20 pasażerów z 75 konnym silnikiem benzynowym. Autobus był licznie eksportowany do tzw. „Demoludów”, m.in. do Polski, gdzie znalazł zastosowanie w biura turystycznych np. Orbis, w zakładach pracy czy Telewizji Polskiej.